دحوا لورې جنت راسره پرېږده...

Added on: Tuesday, November 28, 2006 Viewed: 492 times

چې پيدامې کړې دخيال په شنه اسمان کې
ترهلال نه هم نازکه وې نرۍ وې
کليمه به مې ويله درکتل مې
ښايسته لکه هيکل دښاپېرۍ وې
دشفق پرسره غونډۍ به راختلې
شپه په شپه به لويېدلې سپوږمکۍ وې
اخر داچې زما زړه ته شوې راکوزه
وکمال ته رسيدلې وې سپوږمۍ وې

زما اوښکې دې په ستوروکړې بدلې
زما ژوند دې دشينکي اسمان په څېرکړ
دلاهوت په خوشحاليوکې دې ډوب کړم
دغمجنې ځمکې غم دې رانه هېرکړ
له سندروبه يې ډکه لمن راوړه
زماخيال دې جنتونوته ورتېرکړ
سره ګډ مو وو ځنبل دبڼوګانو
زمازړه دې له خپل زړه سره کوشېرکړ

خوپه ورو ورو مې په زړه کې شوې په تنګه
دخپل ښکارپه وينو سرې شاهينې لاړه
اوس نو درسته شپه له خپله درده ويښ يم
دشفق پرغونډۍ ناستې مينې لاړې
وی سپوږمۍ خوپه څوشپوکې سپوږمکۍ شوې
سپينې اوښکې مې درپاتې وينې لاړې
دهلال خواته روانه يې ورکېږې
ستاتغمې په زړه لرم قمچينې لاړې

که رانغلې شې اخر به ترۍ تمه
لږمې غوږپرليونۍ خبروکېږده
دشبنم دڅاڅکوڅاڅکو په شان راشه
بسم الله کړه پښې دستورو پر سرکېږده
زه دې بيا دزړه په ګل کې پټومه
لکه ژوندبه دې توده کړم پکې رېږده
دادم دزوی په غېږه کې سر کېږده
دحوالورې جنت راسره پرېږده

١١-٩-٢٠٠٤ کابل خيرخانه مېنه